Zwijndrecht Bilbao op de tandem 2017

Klik hier om te rit te beleven De laatste fietsdag zit er op. 131 km maakt een totaal van 1865 km. Het was geen 'camino', bedevaart, maar dat maakt het genoegen er niet minder om. Gisteravond gegeten bij een topchef. 25 gerechtjes die we goeddeels met de handen moesten oppeuzelen. In de keuken geweest en, heel verstandig, een non alcoholisch drankarrangement genomen.  Om 6.15 opgestaan en om 7 uur een espresso en verse jus en op de fiets.  De tocht langs de kust ging soepel. Doordat het heiig was weinig uitzicht. De laatste 40 kilometer landinwaarts. Klimmen dus 1800 meter over de dag.  We kwamen door Gernika, voor ons beter bekend als Guernica.  Niets herinnert aan het schilderij van Picasso uit 1937 naar aanleiding van het bombardement tijdens de Spaanse burgeroorlog.  In het tekenlokaal op Develstein hing in het lokaal van de tekenleraar Unger een plaatje waar je als tiener niets van begreep.  Toen we later in het Reina ...

Daar word je moe van! Gisteren de stad ingegaan met de bus. Een deel is winkelen en grotere straten en een deel is oude binnenstad. Het was erg heet, ruim boven de 30 graden, maar de sfeer was aangenaam loom.  Op een gegeven moment, voor de kenners: 'Una momento dado', zijn we de pinxtosbarretjes ingegaan. Heerlijk. Je drinkt water, een biertje of een txacoli, een licht bruisende frisse wijn.  Je krijgt allerlei verrassende combinaties: bloedworst, kwarteleitje en spek; tonijn, watermeloen en geraspte eierdooier; minihamburgertjes; gamba met jamon enzovoorts.  Na een tijdje wilden we even zitten en hebben we nog een bordje octopus en paprika gevuld met stokvis. Toe nam ik een leche frita. Nooit eerder op. Was wel een echte jeugdherinnering, want het smaakt naar het vel van custard. U denkt waarschijnlijk: jah, maar ik vind het een traktatie. In mijn tienertijd ging ik geregeld een rond hardlopen met twee subdoelstellingen. Ik ging namelijk naar oma van Leeuwen en die zorg...

Het eerste doel San Sebastian is bereikt. Maar eerst iets over gisteren.  Toen we Elizondo binnen reden had ik gelukkig na 1700 km het besef om flink te remmen bij de eerste verkeersdrempel.  Er lag namelijk veel kapot gegooide San Miguel flesjes op de grond, glas dus. Nadat we verder reden lagen de straten vol met hooi en groen. Er klonk harde muziek en er liepen veel 'aangeschoten' mensen op straat. Een soort mengeling van de Zwarte Cross en een dorpsfeest. Dat was het dan ook. We hebben de oorsprong van het drinkgelag niet kunnen ontdekken, maar het gevolg was wel dat iedereen zich in de middag had volgevreten en gedronken en dat daardoor de restaurants geen diner meer aanboden.  En wij nou, poor touristas? riep ik wanhopig tegen elke horecaman of vrouw.  Van arremoede begonnen we maar aan een zak churros, een zoet gefrituurd deeg met poedersuiker. Dat was het voorgerecht.  Verder van het middelpunt van het feest vonden we zowel een restaurant waar later nog ...

Klik op deze link en rij de route met ons mee We zijn in Spanje, na onze tweede Pyreneeënrit. Deze rit was wat minder zwaar maar we hebben toch ruim 1700 meter geklommen. Vooral de eerste klim was prut. Slecht wegdek, erg onregelmatig met stukken van 10-13% en temperaturen van 27 tot 37! graden vandaag. Ook hier weer paarden en koeien op het parcours en net als gisteren zweefde de gieren boven ons in de hoop dat het goed gerijpte vlees uit Nederland geroosterd op het asfalt zou komen te liggen. Recent waren ze al eens in de Alblasserwaard voor een voorproeverij en sindsdien worden we in de gaten gehouden. Het uitzicht van de gieren: Het hoogteprofiel : Dan onze terugblik op Frankrijk.  Zoals u weet zijn wij ongelofelijke Italië fans. Van Frankrijk hadden wij een karikatuur in het hoofd. Onbeleefd, ongeïnteresseerd, alleen met zichzelf bezig, matige toeristenmenu's, onoplettend in het verkeer, matige hotels enzovoort. De Fransen hebben zich gerevancheer...

Klik op deze link en bekijk de Relive route Met enige trots liggen we uit te hijgen op de kamer van hotel l'Ours. Zo voelen wij ons ook: zo sterk als een beer. Dat twee mensen, samen 120 jaar, 200 kilo lijf, fiets en bagage, ruim 2200 meter omhoog kunnen tillen, blijkt mogelijk. Vanaf de start was het drie kilometer flink omhoog en dat in een klim van 21 + 5 km werkte demotiverend. Gelukkig later wat vlakker werk zodat we weer moed kregen. Het was warm vandaag. In de morgen 20 graden in de loop van de dag 34 graden.  Hier het klimprofiel van de eerste berg. U ziet hij heeft twee pieken: de Soulor en de Aubisque.  Ach u begrijpt het: we hebben het gehaald. Soms 6-7 km per uur.  Op de berg lopen de paarden en koeien gewoon overal waar ze willen. Ze kijken vragend naar al die dwazen op de fiets.  Daarna zo'n 20 km gedaald. Top 62 km per uur. Veel gedoseerd geremd om de snelheid er uit te halen want als je deze 200 kilo naar beneden laat vallen da...

Voor de grote dag morgen een soort rustdag ingepland.  In Tarbes natuurlijk vuurwerk aan de vooravond van de 14e juli. Sliepen in een perfect hotel, dus als u in de buurt bent..Foch.  Daarna rustig op weg naar de voet van de Aubisque.  Na 19 km kwamen we in Lourdes. U weet wij zijn beide calvinistisch opgevoed dus veel begrijpen we niet van dit soort bedevaartsoorden. Desondanks als je in de buurt bent dan wil je het ook wel zien. Het draait om een grot en Bernadette hadden we gelezen. Na een een goede espresso begaven wij ons lopend richting de grot. De weg er naar toe was een mengeling van de entree van ponypark Slagharen, de pier in Scheveningen en een vrijmarkt op Koningsdag. De variatie bestond uit allerlei eet- en drinktentjes die je in alle talen toeschreeuwden of je bier, patat, pizza of andere zooi kwam nuttigen.  De andere helft bestaat uit in China geproduceerde rotzooi zoals beeldjes, kaarsen, klokjes, engeltjes, Bernadette en vooral flesjes van 1 ml tot ...